ആരോഗ്യം: അവകാശമോ അതോ ആഡംബരമോ? ഒരു ലോകാരോഗ്യ ദിന ചിന്ത

ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു സമൂഹത്തെ കെട്ടിപ്പടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ലോകമെമ്പാടും ഏപ്രിൽ 7 ലോകാരോഗ്യ ദിനമായി ആചരിക്കുന്നു. .മറ്റൊരു ഏപ്രിൽ 7 കൂടി കടന്നുവരുമ്പോൾ, ലോകാരോഗ്യ സംഘടന (WHO) വിഭാവനം ചെയ്ത “എല്ലാവർക്കും ആരോഗ്യം” (Health for All) എന്ന ലക്ഷ്യം എത്രത്തോളം പ്രായോഗികമായി എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം അത്ഭുതകരമായ വളർച്ച കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആഗോളതലത്തിൽ ആരോഗ്യസേവനങ്ങൾ സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഇന്നും അപ്രാപ്യമായ ആഡംബരമായി തുടരുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.

Also Read ആശങ്കയിൽ കുടിയൊഴിയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട കോന്തുരുത്തി നിവാസികൾ; ഹൈക്കോടതി വിധി പാലിക്കണമെന്നും ആവശ്യം

വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അസമത്വങ്ങൾ

കോവിഡിന് ശേഷമുള്ള ലോകത്ത് ആരോഗ്യരംഗത്തെ അസമത്വങ്ങൾ കൂടുതൽ പ്രകടമായിരിക്കുകയാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങൾ അത്യാധുനിക ചികിത്സാ സൗകര്യങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ, മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അടിസ്ഥാന പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ്പുകൾക്കും ശുദ്ധജലത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടത്തിലാണ്. ആരോഗ്യസേവനം എന്നത് കമ്പോളത്തിലെ ഒരു ചരക്കായി മാറുമ്പോൾ, സാധാരണക്കാരൻ ചികിത്സാ ചിലവുകൾക്ക് മുന്നിൽ പകച്ചുനിൽക്കുന്നു.

You May Also Like ഇറാനിലെ ആക്രമണങ്ങളിൽ യുഎൻ ആശങ്കയിൽ; സുരക്ഷാ സമിതി ഇന്ന് അടിയന്തര വോട്ടെടുപ്പ് നടത്തും

ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങളുടെ വെല്ലുവിളി

കേരളം പോലുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിൽ സാംക്രമിക രോഗങ്ങളേക്കാൾ വലിയ ഭീഷണിയായി ‘ജീവിതശൈലീ രോഗങ്ങൾ’ മാറിയിരിക്കുന്നു. പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗം, കാൻസർ എന്നിവയുടെ തലസ്ഥാനമായി കേരളം മാറുന്നത് നമ്മുടെ ഭക്ഷണക്രമത്തിലും വ്യായാമമില്ലായ്മയിലും വന്ന പാളിച്ചകളെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. രോഗം വന്നതിന് ശേഷം ചികിത്സിക്കുന്നതിനേക്കാൾ (Curative), രോഗം വരാതെ തടയുന്ന (Preventive) ആരോഗ്യസംസ്കാരം വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

മാനസികാരോഗ്യവും പുതിയ കാലവും

ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തിനൊപ്പം തന്നെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതാണ് മാനസികാരോഗ്യം. എന്നാൽ നമ്മുടെ ആരോഗ്യ നയങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും ഇത് വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിലെ ഏകാന്തതയും തൊഴിൽ സമ്മർദ്ദവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന മാനസിക ആഘാതങ്ങൾ ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടണം. ഒരു വ്യക്തിക്ക് തന്റെ മാനസിക പ്രയാസങ്ങൾ തുറന്നു പറയാനുള്ള സാമൂഹിക സാഹചര്യം ഒരുക്കുക എന്നത് ആരോഗ്യകരമായ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്.

നയപരമായ മാറ്റങ്ങൾ അനിവാര്യം

ആരോഗ്യരംഗത്തെ സ്വകാര്യവൽക്കരണം ചികിത്സാ ചിലവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനങ്ങളെ (Public Health Systems) ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ആരോഗ്യ ഇൻഷുറൻസ് പദ്ധതികൾ എല്ലാവരിലും എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് സർക്കാരുകളുടെ പ്രാഥമിക ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. ഓരോ പൗരന്റെയും മൗലികാവകാശമായി ആരോഗ്യം മാറുന്നിടത്ത് മാത്രമേ “ലോകാരോഗ്യ ദിനം” അർത്ഥപൂർണ്ണമാകൂ.